ALC မွ အလုပ္သမားမွတ္ပံုတင္ျပဳလုပ္မည့္အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးေဟာေျပာ
လွဳပ္ရွားမွဳ| comments
တရား၀င္ေနထိုင္ရန္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာသြားလာခြင့္၊ ဥပေဒအရကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မွဳရရွိရန္အတြက္ ရည္ ရြယ္ပီး 2011 ခုႏွစ္ ႏိုင္ငံျခားသားအလုပ္သမားမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္းႏွင့္ပတ္သတ္၍ 11/6/2011 ေန ့က ACR စက္ခ်ဳပ္ရံုမွ ရခိုင္အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ တျခားေသာ ျမန္မာေရႊ ့ေျပာင္းအလုပ္သမားၾကားတြင္ ALC မွ "ကိုေအာင္ေအာင္"က ဦးေဆာင္ျပီးျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။ ထိုစကား၀ိုင္းပံုစံမ်ားကို ဇူလုိင္လ 14 ရက္ေနထိ ဆက္လက္ျပီး လုပ္ေဆာင္သြားမည္ျဖစ္သည္။ ၄င္းအျပင္ မဲေဆာက္ေဒသမ်ားတြင္ သြားေရာက္ျပီး IOM - FED အဖြဲ ့မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းျပီး စာေစာင္မ်ားျဖန္ ့ေ၀ျခင္း၊ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားျပဳလုပ္ျခင္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္လွ်က္ရွိသည္။
အာဠာဝက သခင္ဘိုးလွႀကီး
သတင္း| comments
အာဠာဝက သခင္ဘိုးလွႀကီး
၁၃ဝဝ ျပည့္အေရးေတာ္ပံု (၁၉၃၈-၃၉)သည္ ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္ ၏သမိုင္းတြင္ ထင္ရွားေသာမွတ္တိုင္တခု အျဖစ္ျဖင့္ တည္ရစ္ ေပသည္။
၁၃ဝဝ ျပည့္အေရးေတာ္ပံု၏ ထူးျခားေသာ အျခင္းအရာမ်ား အနက္ အထူးအျခားဆံုးေသာ အျခင္းအရာမွာ ျမန္မာ့ လူ႔ေဘာင္ သမိုင္းတြင္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ မာ့က္စ္ဝါဒႏွင့္ အလုပ္သမားလူတန္းစားတိုက္ပြဲ ေပါင္းစပ္မိျခင္းျဖစ္သည္။ မာ့က္စ္ဝါဒ၏ လက္ေတြ႔ႏွင့္ သေဘာတရားညီၫြတ္ျခင္းကို သက္ေသထူလိုက္ေသာ အျခင္းအရာျဖစ္ေပသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ၁၃ဝဝ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုသည္ မာ့က္စ္ဝါဒကို သက္ဝင္ယံုၾကည္၍ လက္ေတြ႔က်င့္သံုးေသာ ေခါင္းေဆာင္အမ်ားကို ေမြးထုတ္ေပးခဲ့ေပသည္။ ၄င္းတို႔အနက္ ယခုအခါ ကြယ္လြန္ၿပီျဖစ္၍ ထုိစဥ္က ထင္ရွားေသာ အာဠာဝကသခင္ဘိုးလွႀကီးအေၾကာင္းကို ေရးသားလိုေပသည္။
သခင္ဘိုးလွႀကီးသည္ အလုပ္သမားလူတန္းစားႀကီးမွ ေပါက္ဖြားလာေသာ မာ့က္စ္ဝါဒီေခါင္းေဆာင္ တဦးျဖစ္ သည္ဟု ဆိုအပ္ေပသည္။ သူသည္ ေရနံေျမ ဘီအိုစီလုပ္ငန္း၌ အေနာက္ႏိုင္ငံအေခၚအားျဖင့္ ေကာ္လာျဖဴ အလုပ္သမား၊ ျမန္မာအေခၚအားျဖင့္ စာေရးကေလး၊ အလုပ္သမားသမဂၢအသံုးအႏႈံးျဖင့္ ႐ံံုးအလုပ္ သမားတေယာက္ျဖစ္ေပသည္။
႐ံံုးအလုပ္သမားျဖစ္႐ံုသာမကေသး စက္႐ံုအလုပ္သမားမ်ား သပိတ္ေမွာက္ေသာအခါ တေသြးတသားတည္း ပါဝင္ခဲ့ေပ သည္။ သပိတ္ေမွာက္ အလုပ္သမားမ်ားက ေရနံေျမမွ ရန္ကုန္သို႔ ဆႏၵျပခ်ီတက္လာေသာအခါ ေရနံေျမသပိတ္ တပ္ႀကီးကို ေခါင္းေဆာင္ခဲ့ေပသည္။ အလုပ္သမားသည္ တိုင္းျပည္၏ လြတ္လပ္ေရးကို အမ်ားဆံုး လိုလားသူျဖစ္ရာ သူသည္ ေရနံေျမ ဒို႔ဗမာအစည္းအ႐ံံုး၌ ေစာစြာပါဝင္ခဲ့ၿပီး သခင္ေခါင္းေဆာင္တဦး ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။
သူ႔အား ေရနံေျမသပိတ္တပ္ႀကီးကို ေခါင္းေဆာင္လာသူတဦးအျဖစ္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ အေဟာအေျပာ၊ အဆူအပူတြင္ သူမတူေကာင္းသူအျဖစ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ တတိုင္းျပည္လံုးက သိခဲ့ၾကေလသည္။ သူ၏ သေဘာတရား ႏိုင္ငံေရးအယူအဆမ်ားကုိကား ျပည္သူလူထုက ႏွံ႔ႏွံ႔စပ္စပ္သိခဲ့ၾကျခင္း ရွိအံ့မထင္။
သူသည္ ၁၃ဝဝ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုမ်ားအတြင္းက ‘သပိတ္စစ္ပြဲ’ဟူေသာ စာအုပ္ကိုေရးသား ထုတ္ေဝခဲ့သည္။ ထိုစာအုပ္တြင္ သူ၏သေဘာတရား၊ ႏိုင္ငံေရးအယူအဆမ်ားကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ေလသည္။ ယင္း သေဘာတရား၊ ႏိုင္ငံေရးအယူအဆမ်ားကို ေထာက္ေသာ္ မာ့က္စ္ဝါဒီတေယာက္ဟု မွတ္ယူႏိုင္ေလသည္။
ထိုစာအုပ္ စာမ်က္ႏွာ ၄ တြင္ သူတို႔မ်က္ေမွာက္ရွိ ဘီအိုစီဓနရွင္ကို ‘ဘီအိုစီဓနရွင္ကုမၸဏီ၏ မိုက္ေၾကး’ ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေဝဖန္ပိုင္းျခားျပရင္း ဓနရွင္စနစ္၏ သေဘာသကန္သဘာဝ ဥပေဒကို ေဖာ္ထုတ္ျပသခဲ့သည္။
ဘီအိုစီကုမၸဏီသည္ ၁၉၃၇ခုႏွစ္တြင္ ေငြေပါင္း ၇ ကုေဋျမတ္၍ အလုပ္သမားအတြက္ေပးရေသာ အခေငြမွာ ၅ သန္းသာျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့ေပသည္။ ယင္းသို႔ေဖာ္ျပရင္း မာ့က္စ္ဝါဒ အစြန္းထြက္တန္ဖိုး သေဘာတရားကို ေအာက္ပါအတိုင္းရွင္းျပခဲ့သည္။
‘ေငြေပါင္း ၈ ကုေဋရရန္အတြက္ လုပ္ကိုင္ရေသာ အလုပ္ခ်ိန္အနက္ အလုပ္သမားတို႔သည္ မိမိတို႔၏ လုပ္ခ အတြက္ အခ်ိန္တာဝန္ မည္၍မည္မွ် လုပ္ၾကရသည္ကိုတြက္ၾကည့္ေသာ္ အလုပ္သမားတို႔၏ ေဝပံုစုသည္ ၁၆ ပံုမွ ၁ ပံုသာျဖစ္၏။ အခ်ိန္နာရီအရ ခြဲစိတ္လိုက္လွ်င္ အလုပ္သမားတို႔သည္ တေန႔လွ်င္ ၈ နာရီ လုပ္ရသည့္ အနက္ ၇ နာရီခြဲသည္ကား ဓနရွင္တို႔၏ အႏိုင္အထက္မိုက္ေၾကးခြဲ၍ အျမတ္ရရန္ခိုင္းေသာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ မိမိတို႔အတြက္ ကား နာရီဝက္သာ လုပ္ရ၏’
ယင္းကဲ့သို႔ ဘီအိုစီက အျမတ္ထုတ္ယူသလို အျခားေသာ နယ္ခ်ဲ႕ဓနရွင္ကုမၸဏီမ်ားက အျမတ္ထုတ္ ယူေနၾကေသာ ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္သူလူထု ဒုကၡဆင္းရဲခံရပံုကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ေဖာ္ျပေလသည္။
‘ဗမာျပည္သို႔ ျပန္လမ္းမရွိေသာ ထြက္ကုန္မ်ား’ ဆိုေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္သည္ အျမတ္အျဖစ္ျဖင့္ ျမန္မာ့ ထြက္ကုန္ေတြယူသြားပံုကို ေဖာ္ျပ၏။ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ ေရလႊမ္းေဘးဆိုက္ပံု၊ ငွက္ဖ်ားထူထပ္လာ ပံု၊ ဆင္းရဲသားတို႔ လံုးပါးပါးပံု၊ မိန္းမတေယာက္ကို ဆန္တတင္းျဖင့္ ဝယ္ႏိုင္ပံု၊ ပန္းဦးဆက္ေခတ္ႀကီး ျပန္ဆိုက္ လာပံု၊ ပါးစပ္တြင္ ျခင္း အစြပ္ခံရေသာ ကြၽဲႏြားမ်ားႏွင့္ တူလာပံုကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ေဖာ္ျပသည္။
‘ဓနရွင္စနစ္ တည္တံ့ေနသမွ်ကာလပတ္လံုး အေဆြတို႔ ငါတို႔ ပါဏုေပတံ မြဲဇာတာမလွန္ႏိုင္ေအာင္ ကြၽန္ဘဝေအာက္ သေဘာက္ဘဝ၌ ေရာက္ရိွေနၾကေပေတာ့၏’ (စာမ်က္ႏွာ -၁၇)
၄င္းေနာက္ ဆန္စပါးကို စတီးဘူလိမ္ဂ်ာပူးလ္ စေသာ ဓနရွင္ မ်ားက လက္ဝါးႀကီးအုပ္ပံု၊ ခ်စ္တီးမ်ားအား ၄င္းတို႔ကေခၚခဲ့ၿပီး ေငြေခ်းပံု၊ ျမန္မာေတာင္သူလယ္သမားေတြ ေျမမဲ့ယာမဲ့ျဖစ္ပံု၊ ျမန္မာျပည္ရွိ ဘဏ္ တိုက္ႀကီး မ်ားကို နယ္ခ်ဲ႔ဓနရွင္တို႔က အုပ္ထားပံု စသည္မ်ားေဖာ္ျပၿပီး ‘ေျမရွင္ႏွင့္ ဓနရွင္တို႔ပင္း၍ ညႇဥ္းပံု’ ကိုေရးသား ေလသည္။
နယ္ခ်ဲ႔ဓနရွင္ႏွင့္ ေျမရွင္တို႔၏ ပေယာဂေၾကာင့္ လူ႔ေဘာင္ လူတန္းစားမ်ား အေျခအေနမညီမွ်ပံုကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖာ္ျပေလသည္။
‘ႏိုင္ငံခ်ဲ႕သမားတုိ႔၏ လက္ပါးေစကြၽန္ယံုအေပါင္းတို႔တြင္ သင္းက်စ္ဦးခိုင္ မ႑ိဳင္ဥကၠ႒ျဖစ္ေသာ ဘုရင္ခံႀကီးသည္ မိမိတကိုယ္ေရတကာယတည္း ေနထိုင္ရန္အတြက္ စတုရန္းေပေပါင္းတသိန္းခန္႔ က်ယ္သည့္ ဝင္းျခံႀကီးအတြင္း … မန္ေနဂ်ာ၊ ဒါ႐ိိုက္တာမ်ား ေပေပါင္းငါးေသာင္းခန္႔က်ယ္ဝန္းေသာ ျခံဝန္းႀကီးမ်ားျဖင့္ သိုက္ၿမိဳက္တင့္တယ္စြာ ေနထိုင္ခြင့္ရွိၾက၏။
ဆင္းရဲသားတို႔မွာကား ေျခသလံုးအိမ္တိုင္ကိုယ္ပိုင္ ပစၥည္းဟူ၍ ေရြးေစ့ခန္႔မွ်မရွိၾကသျဖင့္ လမ္းႀကိဳလမ္းၾကား တိုက္ႀကိဳတိုက္ၾကားတို႔တြင္ ပုလိပ္ပတ္တေရာင္တို႔ကို တိမ္းေရွာင္၍ေနရသူက ေနရ၏။ လချဖင့္ ငွား ေနျပန္ပါကလည္း စတုရန္းေပေပါင္း ၃ဝဝ ခန္႔ က်ယ္ဝန္းေသာ အခန္းက်ဥ္းကေလးမ်ားတြင္ ၅ဝ ခန္႔ေသာ အလုပ္သမားတို႔ ႁပြတ္သိပ္ တင္းၾကမ္း။ ညအခါတြင္ တပိုတပါး သြားခ်င္ပါေသာ္လည္း သြားလမ္းမရွိ။ အိပ္ ေနသူကို တက္နင္းမိမည္စိုးရသျဖင့္ မလြယ္အပ္ေသာ အႏၲရာယ္ကိုပင္ အႏိုင္ႏိုင္ေအာင့္ကာ လြယ္၍ထား ရသူကားထားရ၏”(စာမ်က္ႏွာ-၂၃)
ေတာင္သူလယ္သမားႏွင့္ အလုပ္သမား ဆင္းရဲသားလူထုႀကီးအေၾကာင္း ေရးျခယ္ျပၿပီးေနာက္ လူလတ္တန္းစား အလႊာအမ်ဳိးမ်ဳိးတို႔၏ ဒုကၡဆင္းရဲကိုလည္း ေရးျခယ္ျပသည္။ ထို႔ေနာက္ ၄င္းတို႔၏ကံၾကမၼာသည္ ဆင္းရဲသား တို႔၏ကံၾကမၼာႏွင့္ ဆက္စပ္ေနပံုကို ရွင္းျပသည္။
“ဘာေၾကာင့္ စစ္ကူေပးရမည္နည္း”ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေအာက္ပါအတိုင္း ႏႈိးေဆာ္ထား၏။
“ထို႔ေၾကာင့္ စာေရးစာခ်ီ၊ ကုန္သည္ပြဲစား၊ေရွ႕ေန ေရွ႕ရပ္မ်ားႏွင့္ ေစ်းဆိုင္ကနား ေခါင္းရြက္ဗ်က္ထိုး ထမ္းပိုးထမ္း ေလွ်ာက္မႈျဖင့္ ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားကာ အသက္ေမြးၾကသူမ်ားသည္ အလုပ္သမားဆင္းရဲသားမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရးတြင္ ေၾကာင္းက်ဳိးဆက္စပ္ ထပ္တူ ထပ္မွ်ျဖစ္၏ … ။
ဆင္းရဲသားမ်ား အေရးသည္ ငါတို႔အေရး၊ ဆင္း ရဲသားမ်ား တိုက္ပြဲသည္ ငါတို႔တိုက္ပြဲဟု စြဲမွတ္အပ္ေပသည္” (စာမ်က္ႏွာ-၂၈)
ေက်ာင္းသားမ်ားကလည္း ယင္းတိုက္ပြဲတြင္ပါဝင္ရန္ တိုက္တြန္းသည္။ ဆင္းရဲသားလူထုႏွင့္ ေက်ာင္း သား ကံတူအက်ဳိးေပးဟု ဆိုသည္။ ၄င္းေနာက္ တပ္ေပါင္းစုသေဘာကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးသားထား၏။
“တပ္ဦးမွေန၍ ႏိုင္ငံခ်ဲ႕စနစ္ကို တြန္းလွန္ၿဖိဳဖ်က္ေနေသာ ဆင္းရဲသားတို႔ကို ေက်ာင္းသားမ်ားက တပ္ေတာင္တာ ဗိုလ္ထုႏွင့္ တသံတည္း ရဲေဘာ္စု႐ံုမိေစၿပီးလွ်င္ စစ္ကူေပးျခင္း၊ အႀကံဉာဏ္ေပးျခင္း … ၊ တပ္ေပါင္း၍ တိုက္ရ ေတာ့မည္ကား မလႊဲသာေသာ မဟာဝတၱရားႀကီး ျဖစ္သတည္း။ ” (စာမ်က္ႏွာ-၄၆)
အထက္ပါ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္တြင္ စာေရးသူသည္ ဆင္းရဲသား၊ အလုပ္သမားအား တပ္ဦးမွ ေနရာေပးထားသည္ကို သတိျပဳရာသည္။
စာမ်က္ႏွာ ၄ဝ ၌ -
“အစိုးရ၏ ျပကေတ့”ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ႏိုင္ငံအစိုးရ၏ အျဖစ္သနစ္အမွန္ကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
“ေခတ္သစ္အစိုးရသည္ ဓနရွင္စီးပြားအတြက္ ေဆာင္ရြက္ရန္ခန္႔ထားေသာ အလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔ မွ်သာျဖစ္သည္ဟု လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္းတရာေက်ာ္ခန္႔ကပင္ ကားလ္မာ့က္စ္ေျပာခဲ့ဘူး၏။ ထိုစကားသည္ တစ္ေသြမတိမ္းေအာင္ မွန္ ေၾကာင္း အေဆြတို႔ငါတို႔ ႏိုင္ငံခ်ဲ႕စနစ္ႏွင့္ စစ္ခင္းတိုင္း ေတြ႔ရွိရေပသည္”
“ႀကီးစြာေသာ အလံုးအရင္းႏွင့္ ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္လာေသာ ပစၥည္းမဲ့မ်ားကို ေသြး႐ူူးေသြးတမ္း ငန္းဖမ္း သကဲ့သို႔ ႏိုုင္ငံခ်ဲ႕သမားတို႔က အရမ္းမဲ့လိုက္၍ ႏွိမ္ႏွင္းေနေပေတာ့၏။ သို႔ႏွိမ္ႏွင္းျခင္းပင္လွ်င္ ႏိုင္ငံနယ္ခ်ဲ႕စနစ္ကို အျမန္ဆံုးပ်က္စီးေစရန္ ေစ့ေဆာ္ျခင္းပင္ျဖစ္၏”
ဓနရွင္နယ္ခ်ဲ႕သမားတို႔သည္ အစိုးရ၏ ႏွိပ္ကြပ္ေရးအာဏာျဖင့္ ပစၥည္းမဲ့တို႔၏ ခ်ီတက္လာမႈႀကီးထြားလာမႈကို ၿဖိဳဖ်က္႐ံုမက ေသြးခြဲမႈျဖင့္လည္း ၿဖိဳဖ်က္သည္။ ေသြးခြဲမႈအမ်ဳိးမ်ဳိးအနက္ လူမ်ဳိးစံု ပစၥည္းမဲ့ေသြးစည္းေရးကို လူမ်ဳိးေရးျဖင့္ ေသြးခြဲသည္။ ၁၃ဝဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ၁၉၃၈ခု ဇူလိုင္လတြင္ ကုလား-ဗမာအဓိက႐ုဏ္းကို ဖန္တီးေပးခဲ့သည္။ ယင္း အဓိက႐ုဏ္းႏွင့္ပတ္သတ္၍ သခင္ဖိုးလွႀကီးက -
“လူမ်ဳိးေရး အဓိက႐ုဏ္းကိစၥသည္ ႏိုင္ငံခ်ဲ႕စနစ္ အဆိပ္ေျဖေဆးႀကီးတည္း”ဟု ဆို၏။ “ကုလား-ဗမာ အဓိက႐ုဏ္း ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ေန႔မွစ၍ အေဆြတို႔ ငါတို႔ လံုးဝလြတ္လပ္ေရးလုပ္ငန္းႀကီး၏ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္ေသာ ေရနံေျမသပိတ္ အေရးေတာ္ပံုႀကီး မထင္မရွားေသာအျဖစ္မွ ေမွးမွိန္ေသာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ေလၿပီ” (စာမ်က္ႏွာ-၃၇)
ျမန္မာျပည္သို႔ ကုလားမ်ား ဘာေၾကာင့္၊ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္၊ ဘယ္သူ႔အက်ဳိးငွာ ေရာက္လာခဲ့ရပံုကို ရွင္းျပ၏။
“လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၆ဝ ခန္႔က ႏိုင္ငံခ်ဲ႕သမားတို႔သည္ ေငြသန္းေပါင္းမ်ားစြာ အကုန္အက်ခံ၍ အိႏိၵယျပည္တြင္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးေသာ ကုလားလူမ်ဳိးတို႔ကို ဗမာျပည္သို႔လာေရာက္ရန္ ခရီးစရိတ္ႏွင့္ စားစရိတ္ပါ ႀကိဳတင္ေပး၍ေခၚ ၏။ ထိုအခါ ဓနရွင္တို႔ လက္ငင္းႀကံရြယ္ခ်က္သည္ အလုပ္သမားတို႔ကို လခေပါေပါေပး၍ ေစခိုင္းရန္ျဖစ္၏။” “လူဝင္ေရး ဥပေဒတည္းဟူေသာအေစ့ကို ဓနရွင္တို႔ စိုက္ပ်ဳိးခဲ့သျဖင့္ အျမတ္အစြန္း ေျမာက္မ်ားစြာရရွိျခင္း၊ ေသြးခြဲမႈျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ လြယ္ကူစြာ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ျခင္းတည္းဟူေသာ အသီးအပြင့္တို႔ကို ဓနရွင္တို႔ သံုးစြဲခံစားၾက ကုန္၏”
ယင္းကဲ့သို႔ လူမ်ဳိးေရးအဓိက႐ုဏ္း၏ သ႐ုပ္ဇာစ္ျမစ္ကိုေဖာ္ျပၿပီးေသာ္ အဓိက႐ုဏ္းကိုေရွာင္ၾကဥ္ရန္ တိုက္တြန္း၏။
“အေဆြတို႔ ငါတို႔သည္ ကြၽန္ကြၽန္ခ်င္း ခြက္ေစာင္းခုတ္၍ ဘာမွ်ဂုဏ္လည္းမရွိ၊ အေရးလည္း မေရာက္၊ ဗမာ-ကုလား အဓိက႐ုဏ္းျဖစ္မႈေၾကာင့္ အေဆြတို႔၊ ငါတို႔လြတ္လပ္ေရး ေဝးသထက္ေဝးေလၿပီ။ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရးဝင္ေႏွာက္ သျဖင့္ ဆင္းရဲသား အေရးကြယ္ေပ်ာက္ရသည္ကို အေဆြတို႔ ငါတို႔ ႏွလံုးပိုက္မိသင့္ေလၿပီ” (စာမ်က္ႏွာ-၃၉)
“လူတမ်ဳိးႏွင့္တမ်ဳိး မသင့္မတင့္ျဖစ္ေအာင္၊ တဘာသာႏွင့္တဘာသာ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားေလေအာင္၊ တိုင္းျပည္ႏိုင္ငံ နယ္နမိတ္တို႔ကို ခြဲျခမ္းကာ လူတို႔၏စိတ္တြင္ ေသြးကြဲမႈျဖစ္ေအာင္ စီမံဖန္တီးေနေသာ ကလိမ္ခ်ဳံ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ႀကီး ကြယ္ေပ်ာက္မွသာ အေဆြတို႔ ငါတို႔ သင့္တင့္ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနႏိုင္ၾကေပလိမ့္မည္”
ဤကဲ့သို႔ လူမ်ဳိးစုညီၫြတ္ေရး၊ ကမၻာ့အလုပ္သမားအားလံုး ညီၫြတ္ေရးတရားေဟာၿပီးေသာ္ -
“ယခုအခါ ဗမာတျပည္လံုးတြင္ အႏွံ႔အျပားျဖစ္ပြားေနေသာ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားႏွင့္ ေက်ာင္းသား လူမ်ားစု လူထုႀကီး၏ သပိတ္အေရးေတာ္ပံုႀကီးသည္ ေန႔ရက္မျခားႀကီးထြားလာသည္ကို အေဆြတို႔၊ ငါတို႔ သတိခ်ပ္ၾကရေပ လိမ့္မည္။ ေခတ္သစ္ေျပာင္းက ေခတ္ေဟာင္းေသဆိုသကဲ့သို႔ သက္တမ္းေစ့ၿပီျဖစ္ေသာ ႏိုင္ငံခ်ဲ႕စနစ္ႀကီးသည္ ႐ုုပ္၊ နာမ္၊ ခႏၶာ သခၤါရတရားအရ ဌီတြင္မတန္ဘင္သို႔ပင္ ဆက္ခံ၍ ေနာင္လာမည့္ ရာဇဝင္တြင္ အကၡရာတင္ေလာက္ေအာင္ ခြန္အားႀကီးမား တန္ခိုးထြားေနသည့္ ဆင္းရဲသား ေခတ္ႀကီးကို ေနရာေပးရေတာ့မည္ကား-မခြၽတ္တည္း” (စာမ်က္ ႏွာ-၇ဝ)
ဤကဲ့သို႔ ယံုၾကည္ခ်က္ကိုေဖာ္ျပၿပီး သခင္ဘိုးလွႀကီးသည္ ေဆာင္ပုဒ္သံုးရပ္ျဖင့္ အဆံုးသတ္လိုက္၏။
ဓနရွင္စနစ္ ဖ်က္ဆီးေလာ့။
သပိတ္ သပိတ္ ေမွာက္ ေမွာက္။
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအသစ္ ဖ်က္ဆီးေလာ့။
မာ့က္စ္ဝါဒႏွင့္ အလုပ္သမားတိုက္ပြဲ ပထမဆံုး ဆက္စပ္ရာျဖစ္ေသာ ၁၃ဝဝ ျပည့္ႏွစ္အေရးေတာ္ပံုကား ၁၅ ႏွစ္ ျပည့္ေျမာက္ေလၿပီ။ ျမန္မာ့ေတာ္လွန္ေရးကို မာ့က္စ္ဝါဒဦးေဆာင္မႈရရန္ လံုးပမ္းအားထုတ္ျခင္းမွာ ၁၅ ႏွစ္ျပည့္ ေလၿပီ။ ၁၅ ႏွစ္အတြင္း တိုက္ပြဲအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အေတြ႔အၾကံဳအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ သင္ခန္းစာအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ သြန္းလုပ္အပ္ေသာ မာ့က္စ္ဝါဒ ေခါင္းေဆာင္မႈသည္ ရင့္က်က္ရန္ အခ်ိန္ေတာ္ေလၿပီ။
သိန္းေဖျမင့္
၂၄၊ ဇြန္၊ ၁၉၅၃
အိုးေဝမဂၢဇင္း- အတြဲ ၁ အမွတ္ ၆
သခင္ဖိုးလွႀကီးဂ်ာနယ္
ဇြန္လ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္
၁၃ဝဝ ျပည့္အေရးေတာ္ပံု (၁၉၃၈-၃၉)သည္ ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္ ၏သမိုင္းတြင္ ထင္ရွားေသာမွတ္တိုင္တခု အျဖစ္ျဖင့္ တည္ရစ္ ေပသည္။
၁၃ဝဝ ျပည့္အေရးေတာ္ပံု၏ ထူးျခားေသာ အျခင္းအရာမ်ား အနက္ အထူးအျခားဆံုးေသာ အျခင္းအရာမွာ ျမန္မာ့ လူ႔ေဘာင္ သမိုင္းတြင္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ မာ့က္စ္ဝါဒႏွင့္ အလုပ္သမားလူတန္းစားတိုက္ပြဲ ေပါင္းစပ္မိျခင္းျဖစ္သည္။ မာ့က္စ္ဝါဒ၏ လက္ေတြ႔ႏွင့္ သေဘာတရားညီၫြတ္ျခင္းကို သက္ေသထူလိုက္ေသာ အျခင္းအရာျဖစ္ေပသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ၁၃ဝဝ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုသည္ မာ့က္စ္ဝါဒကို သက္ဝင္ယံုၾကည္၍ လက္ေတြ႔က်င့္သံုးေသာ ေခါင္းေဆာင္အမ်ားကို ေမြးထုတ္ေပးခဲ့ေပသည္။ ၄င္းတို႔အနက္ ယခုအခါ ကြယ္လြန္ၿပီျဖစ္၍ ထုိစဥ္က ထင္ရွားေသာ အာဠာဝကသခင္ဘိုးလွႀကီးအေၾကာင္းကို ေရးသားလိုေပသည္။
သခင္ဘိုးလွႀကီးသည္ အလုပ္သမားလူတန္းစားႀကီးမွ ေပါက္ဖြားလာေသာ မာ့က္စ္ဝါဒီေခါင္းေဆာင္ တဦးျဖစ္ သည္ဟု ဆိုအပ္ေပသည္။ သူသည္ ေရနံေျမ ဘီအိုစီလုပ္ငန္း၌ အေနာက္ႏိုင္ငံအေခၚအားျဖင့္ ေကာ္လာျဖဴ အလုပ္သမား၊ ျမန္မာအေခၚအားျဖင့္ စာေရးကေလး၊ အလုပ္သမားသမဂၢအသံုးအႏႈံးျဖင့္ ႐ံံုးအလုပ္ သမားတေယာက္ျဖစ္ေပသည္။
႐ံံုးအလုပ္သမားျဖစ္႐ံုသာမကေသး စက္႐ံုအလုပ္သမားမ်ား သပိတ္ေမွာက္ေသာအခါ တေသြးတသားတည္း ပါဝင္ခဲ့ေပ သည္။ သပိတ္ေမွာက္ အလုပ္သမားမ်ားက ေရနံေျမမွ ရန္ကုန္သို႔ ဆႏၵျပခ်ီတက္လာေသာအခါ ေရနံေျမသပိတ္ တပ္ႀကီးကို ေခါင္းေဆာင္ခဲ့ေပသည္။ အလုပ္သမားသည္ တိုင္းျပည္၏ လြတ္လပ္ေရးကို အမ်ားဆံုး လိုလားသူျဖစ္ရာ သူသည္ ေရနံေျမ ဒို႔ဗမာအစည္းအ႐ံံုး၌ ေစာစြာပါဝင္ခဲ့ၿပီး သခင္ေခါင္းေဆာင္တဦး ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။
သူ႔အား ေရနံေျမသပိတ္တပ္ႀကီးကို ေခါင္းေဆာင္လာသူတဦးအျဖစ္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ အေဟာအေျပာ၊ အဆူအပူတြင္ သူမတူေကာင္းသူအျဖစ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ တတိုင္းျပည္လံုးက သိခဲ့ၾကေလသည္။ သူ၏ သေဘာတရား ႏိုင္ငံေရးအယူအဆမ်ားကုိကား ျပည္သူလူထုက ႏွံ႔ႏွံ႔စပ္စပ္သိခဲ့ၾကျခင္း ရွိအံ့မထင္။
သူသည္ ၁၃ဝဝ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုမ်ားအတြင္းက ‘သပိတ္စစ္ပြဲ’ဟူေသာ စာအုပ္ကိုေရးသား ထုတ္ေဝခဲ့သည္။ ထိုစာအုပ္တြင္ သူ၏သေဘာတရား၊ ႏိုင္ငံေရးအယူအဆမ်ားကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ေလသည္။ ယင္း သေဘာတရား၊ ႏိုင္ငံေရးအယူအဆမ်ားကို ေထာက္ေသာ္ မာ့က္စ္ဝါဒီတေယာက္ဟု မွတ္ယူႏိုင္ေလသည္။
ထိုစာအုပ္ စာမ်က္ႏွာ ၄ တြင္ သူတို႔မ်က္ေမွာက္ရွိ ဘီအိုစီဓနရွင္ကို ‘ဘီအိုစီဓနရွင္ကုမၸဏီ၏ မိုက္ေၾကး’ ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေဝဖန္ပိုင္းျခားျပရင္း ဓနရွင္စနစ္၏ သေဘာသကန္သဘာဝ ဥပေဒကို ေဖာ္ထုတ္ျပသခဲ့သည္။
ဘီအိုစီကုမၸဏီသည္ ၁၉၃၇ခုႏွစ္တြင္ ေငြေပါင္း ၇ ကုေဋျမတ္၍ အလုပ္သမားအတြက္ေပးရေသာ အခေငြမွာ ၅ သန္းသာျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့ေပသည္။ ယင္းသို႔ေဖာ္ျပရင္း မာ့က္စ္ဝါဒ အစြန္းထြက္တန္ဖိုး သေဘာတရားကို ေအာက္ပါအတိုင္းရွင္းျပခဲ့သည္။
‘ေငြေပါင္း ၈ ကုေဋရရန္အတြက္ လုပ္ကိုင္ရေသာ အလုပ္ခ်ိန္အနက္ အလုပ္သမားတို႔သည္ မိမိတို႔၏ လုပ္ခ အတြက္ အခ်ိန္တာဝန္ မည္၍မည္မွ် လုပ္ၾကရသည္ကိုတြက္ၾကည့္ေသာ္ အလုပ္သမားတို႔၏ ေဝပံုစုသည္ ၁၆ ပံုမွ ၁ ပံုသာျဖစ္၏။ အခ်ိန္နာရီအရ ခြဲစိတ္လိုက္လွ်င္ အလုပ္သမားတို႔သည္ တေန႔လွ်င္ ၈ နာရီ လုပ္ရသည့္ အနက္ ၇ နာရီခြဲသည္ကား ဓနရွင္တို႔၏ အႏိုင္အထက္မိုက္ေၾကးခြဲ၍ အျမတ္ရရန္ခိုင္းေသာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ မိမိတို႔အတြက္ ကား နာရီဝက္သာ လုပ္ရ၏’
ယင္းကဲ့သို႔ ဘီအိုစီက အျမတ္ထုတ္ယူသလို အျခားေသာ နယ္ခ်ဲ႕ဓနရွင္ကုမၸဏီမ်ားက အျမတ္ထုတ္ ယူေနၾကေသာ ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္သူလူထု ဒုကၡဆင္းရဲခံရပံုကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ေဖာ္ျပေလသည္။
‘ဗမာျပည္သို႔ ျပန္လမ္းမရွိေသာ ထြက္ကုန္မ်ား’ ဆိုေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္သည္ အျမတ္အျဖစ္ျဖင့္ ျမန္မာ့ ထြက္ကုန္ေတြယူသြားပံုကို ေဖာ္ျပ၏။ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ ေရလႊမ္းေဘးဆိုက္ပံု၊ ငွက္ဖ်ားထူထပ္လာ ပံု၊ ဆင္းရဲသားတို႔ လံုးပါးပါးပံု၊ မိန္းမတေယာက္ကို ဆန္တတင္းျဖင့္ ဝယ္ႏိုင္ပံု၊ ပန္းဦးဆက္ေခတ္ႀကီး ျပန္ဆိုက္ လာပံု၊ ပါးစပ္တြင္ ျခင္း အစြပ္ခံရေသာ ကြၽဲႏြားမ်ားႏွင့္ တူလာပံုကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ေဖာ္ျပသည္။
‘ဓနရွင္စနစ္ တည္တံ့ေနသမွ်ကာလပတ္လံုး အေဆြတို႔ ငါတို႔ ပါဏုေပတံ မြဲဇာတာမလွန္ႏိုင္ေအာင္ ကြၽန္ဘဝေအာက္ သေဘာက္ဘဝ၌ ေရာက္ရိွေနၾကေပေတာ့၏’ (စာမ်က္ႏွာ -၁၇)
၄င္းေနာက္ ဆန္စပါးကို စတီးဘူလိမ္ဂ်ာပူးလ္ စေသာ ဓနရွင္ မ်ားက လက္ဝါးႀကီးအုပ္ပံု၊ ခ်စ္တီးမ်ားအား ၄င္းတို႔ကေခၚခဲ့ၿပီး ေငြေခ်းပံု၊ ျမန္မာေတာင္သူလယ္သမားေတြ ေျမမဲ့ယာမဲ့ျဖစ္ပံု၊ ျမန္မာျပည္ရွိ ဘဏ္ တိုက္ႀကီး မ်ားကို နယ္ခ်ဲ႔ဓနရွင္တို႔က အုပ္ထားပံု စသည္မ်ားေဖာ္ျပၿပီး ‘ေျမရွင္ႏွင့္ ဓနရွင္တို႔ပင္း၍ ညႇဥ္းပံု’ ကိုေရးသား ေလသည္။
နယ္ခ်ဲ႔ဓနရွင္ႏွင့္ ေျမရွင္တို႔၏ ပေယာဂေၾကာင့္ လူ႔ေဘာင္ လူတန္းစားမ်ား အေျခအေနမညီမွ်ပံုကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖာ္ျပေလသည္။
‘ႏိုင္ငံခ်ဲ႕သမားတုိ႔၏ လက္ပါးေစကြၽန္ယံုအေပါင္းတို႔တြင္ သင္းက်စ္ဦးခိုင္ မ႑ိဳင္ဥကၠ႒ျဖစ္ေသာ ဘုရင္ခံႀကီးသည္ မိမိတကိုယ္ေရတကာယတည္း ေနထိုင္ရန္အတြက္ စတုရန္းေပေပါင္းတသိန္းခန္႔ က်ယ္သည့္ ဝင္းျခံႀကီးအတြင္း … မန္ေနဂ်ာ၊ ဒါ႐ိိုက္တာမ်ား ေပေပါင္းငါးေသာင္းခန္႔က်ယ္ဝန္းေသာ ျခံဝန္းႀကီးမ်ားျဖင့္ သိုက္ၿမိဳက္တင့္တယ္စြာ ေနထိုင္ခြင့္ရွိၾက၏။
ဆင္းရဲသားတို႔မွာကား ေျခသလံုးအိမ္တိုင္ကိုယ္ပိုင္ ပစၥည္းဟူ၍ ေရြးေစ့ခန္႔မွ်မရွိၾကသျဖင့္ လမ္းႀကိဳလမ္းၾကား တိုက္ႀကိဳတိုက္ၾကားတို႔တြင္ ပုလိပ္ပတ္တေရာင္တို႔ကို တိမ္းေရွာင္၍ေနရသူက ေနရ၏။ လချဖင့္ ငွား ေနျပန္ပါကလည္း စတုရန္းေပေပါင္း ၃ဝဝ ခန္႔ က်ယ္ဝန္းေသာ အခန္းက်ဥ္းကေလးမ်ားတြင္ ၅ဝ ခန္႔ေသာ အလုပ္သမားတို႔ ႁပြတ္သိပ္ တင္းၾကမ္း။ ညအခါတြင္ တပိုတပါး သြားခ်င္ပါေသာ္လည္း သြားလမ္းမရွိ။ အိပ္ ေနသူကို တက္နင္းမိမည္စိုးရသျဖင့္ မလြယ္အပ္ေသာ အႏၲရာယ္ကိုပင္ အႏိုင္ႏိုင္ေအာင့္ကာ လြယ္၍ထား ရသူကားထားရ၏”(စာမ်က္ႏွာ-၂၃)
ေတာင္သူလယ္သမားႏွင့္ အလုပ္သမား ဆင္းရဲသားလူထုႀကီးအေၾကာင္း ေရးျခယ္ျပၿပီးေနာက္ လူလတ္တန္းစား အလႊာအမ်ဳိးမ်ဳိးတို႔၏ ဒုကၡဆင္းရဲကိုလည္း ေရးျခယ္ျပသည္။ ထို႔ေနာက္ ၄င္းတို႔၏ကံၾကမၼာသည္ ဆင္းရဲသား တို႔၏ကံၾကမၼာႏွင့္ ဆက္စပ္ေနပံုကို ရွင္းျပသည္။
“ဘာေၾကာင့္ စစ္ကူေပးရမည္နည္း”ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေအာက္ပါအတိုင္း ႏႈိးေဆာ္ထား၏။
“ထို႔ေၾကာင့္ စာေရးစာခ်ီ၊ ကုန္သည္ပြဲစား၊ေရွ႕ေန ေရွ႕ရပ္မ်ားႏွင့္ ေစ်းဆိုင္ကနား ေခါင္းရြက္ဗ်က္ထိုး ထမ္းပိုးထမ္း ေလွ်ာက္မႈျဖင့္ ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားကာ အသက္ေမြးၾကသူမ်ားသည္ အလုပ္သမားဆင္းရဲသားမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရးတြင္ ေၾကာင္းက်ဳိးဆက္စပ္ ထပ္တူ ထပ္မွ်ျဖစ္၏ … ။
ဆင္းရဲသားမ်ား အေရးသည္ ငါတို႔အေရး၊ ဆင္း ရဲသားမ်ား တိုက္ပြဲသည္ ငါတို႔တိုက္ပြဲဟု စြဲမွတ္အပ္ေပသည္” (စာမ်က္ႏွာ-၂၈)
ေက်ာင္းသားမ်ားကလည္း ယင္းတိုက္ပြဲတြင္ပါဝင္ရန္ တိုက္တြန္းသည္။ ဆင္းရဲသားလူထုႏွင့္ ေက်ာင္း သား ကံတူအက်ဳိးေပးဟု ဆိုသည္။ ၄င္းေနာက္ တပ္ေပါင္းစုသေဘာကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးသားထား၏။
“တပ္ဦးမွေန၍ ႏိုင္ငံခ်ဲ႕စနစ္ကို တြန္းလွန္ၿဖိဳဖ်က္ေနေသာ ဆင္းရဲသားတို႔ကို ေက်ာင္းသားမ်ားက တပ္ေတာင္တာ ဗိုလ္ထုႏွင့္ တသံတည္း ရဲေဘာ္စု႐ံုမိေစၿပီးလွ်င္ စစ္ကူေပးျခင္း၊ အႀကံဉာဏ္ေပးျခင္း … ၊ တပ္ေပါင္း၍ တိုက္ရ ေတာ့မည္ကား မလႊဲသာေသာ မဟာဝတၱရားႀကီး ျဖစ္သတည္း။ ” (စာမ်က္ႏွာ-၄၆)
အထက္ပါ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္တြင္ စာေရးသူသည္ ဆင္းရဲသား၊ အလုပ္သမားအား တပ္ဦးမွ ေနရာေပးထားသည္ကို သတိျပဳရာသည္။
စာမ်က္ႏွာ ၄ဝ ၌ -
“အစိုးရ၏ ျပကေတ့”ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ႏိုင္ငံအစိုးရ၏ အျဖစ္သနစ္အမွန္ကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
“ေခတ္သစ္အစိုးရသည္ ဓနရွင္စီးပြားအတြက္ ေဆာင္ရြက္ရန္ခန္႔ထားေသာ အလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔ မွ်သာျဖစ္သည္ဟု လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္းတရာေက်ာ္ခန္႔ကပင္ ကားလ္မာ့က္စ္ေျပာခဲ့ဘူး၏။ ထိုစကားသည္ တစ္ေသြမတိမ္းေအာင္ မွန္ ေၾကာင္း အေဆြတို႔ငါတို႔ ႏိုင္ငံခ်ဲ႕စနစ္ႏွင့္ စစ္ခင္းတိုင္း ေတြ႔ရွိရေပသည္”
“ႀကီးစြာေသာ အလံုးအရင္းႏွင့္ ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္လာေသာ ပစၥည္းမဲ့မ်ားကို ေသြး႐ူူးေသြးတမ္း ငန္းဖမ္း သကဲ့သို႔ ႏိုုင္ငံခ်ဲ႕သမားတို႔က အရမ္းမဲ့လိုက္၍ ႏွိမ္ႏွင္းေနေပေတာ့၏။ သို႔ႏွိမ္ႏွင္းျခင္းပင္လွ်င္ ႏိုင္ငံနယ္ခ်ဲ႕စနစ္ကို အျမန္ဆံုးပ်က္စီးေစရန္ ေစ့ေဆာ္ျခင္းပင္ျဖစ္၏”
ဓနရွင္နယ္ခ်ဲ႕သမားတို႔သည္ အစိုးရ၏ ႏွိပ္ကြပ္ေရးအာဏာျဖင့္ ပစၥည္းမဲ့တို႔၏ ခ်ီတက္လာမႈႀကီးထြားလာမႈကို ၿဖိဳဖ်က္႐ံုမက ေသြးခြဲမႈျဖင့္လည္း ၿဖိဳဖ်က္သည္။ ေသြးခြဲမႈအမ်ဳိးမ်ဳိးအနက္ လူမ်ဳိးစံု ပစၥည္းမဲ့ေသြးစည္းေရးကို လူမ်ဳိးေရးျဖင့္ ေသြးခြဲသည္။ ၁၃ဝဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ၁၉၃၈ခု ဇူလိုင္လတြင္ ကုလား-ဗမာအဓိက႐ုဏ္းကို ဖန္တီးေပးခဲ့သည္။ ယင္း အဓိက႐ုဏ္းႏွင့္ပတ္သတ္၍ သခင္ဖိုးလွႀကီးက -
“လူမ်ဳိးေရး အဓိက႐ုဏ္းကိစၥသည္ ႏိုင္ငံခ်ဲ႕စနစ္ အဆိပ္ေျဖေဆးႀကီးတည္း”ဟု ဆို၏။ “ကုလား-ဗမာ အဓိက႐ုဏ္း ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ေန႔မွစ၍ အေဆြတို႔ ငါတို႔ လံုးဝလြတ္လပ္ေရးလုပ္ငန္းႀကီး၏ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္ေသာ ေရနံေျမသပိတ္ အေရးေတာ္ပံုႀကီး မထင္မရွားေသာအျဖစ္မွ ေမွးမွိန္ေသာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ေလၿပီ” (စာမ်က္ႏွာ-၃၇)
ျမန္မာျပည္သို႔ ကုလားမ်ား ဘာေၾကာင့္၊ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္၊ ဘယ္သူ႔အက်ဳိးငွာ ေရာက္လာခဲ့ရပံုကို ရွင္းျပ၏။
“လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၆ဝ ခန္႔က ႏိုင္ငံခ်ဲ႕သမားတို႔သည္ ေငြသန္းေပါင္းမ်ားစြာ အကုန္အက်ခံ၍ အိႏိၵယျပည္တြင္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးေသာ ကုလားလူမ်ဳိးတို႔ကို ဗမာျပည္သို႔လာေရာက္ရန္ ခရီးစရိတ္ႏွင့္ စားစရိတ္ပါ ႀကိဳတင္ေပး၍ေခၚ ၏။ ထိုအခါ ဓနရွင္တို႔ လက္ငင္းႀကံရြယ္ခ်က္သည္ အလုပ္သမားတို႔ကို လခေပါေပါေပး၍ ေစခိုင္းရန္ျဖစ္၏။” “လူဝင္ေရး ဥပေဒတည္းဟူေသာအေစ့ကို ဓနရွင္တို႔ စိုက္ပ်ဳိးခဲ့သျဖင့္ အျမတ္အစြန္း ေျမာက္မ်ားစြာရရွိျခင္း၊ ေသြးခြဲမႈျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ လြယ္ကူစြာ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ျခင္းတည္းဟူေသာ အသီးအပြင့္တို႔ကို ဓနရွင္တို႔ သံုးစြဲခံစားၾက ကုန္၏”
ယင္းကဲ့သို႔ လူမ်ဳိးေရးအဓိက႐ုဏ္း၏ သ႐ုပ္ဇာစ္ျမစ္ကိုေဖာ္ျပၿပီးေသာ္ အဓိက႐ုဏ္းကိုေရွာင္ၾကဥ္ရန္ တိုက္တြန္း၏။
“အေဆြတို႔ ငါတို႔သည္ ကြၽန္ကြၽန္ခ်င္း ခြက္ေစာင္းခုတ္၍ ဘာမွ်ဂုဏ္လည္းမရွိ၊ အေရးလည္း မေရာက္၊ ဗမာ-ကုလား အဓိက႐ုဏ္းျဖစ္မႈေၾကာင့္ အေဆြတို႔၊ ငါတို႔လြတ္လပ္ေရး ေဝးသထက္ေဝးေလၿပီ။ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရးဝင္ေႏွာက္ သျဖင့္ ဆင္းရဲသား အေရးကြယ္ေပ်ာက္ရသည္ကို အေဆြတို႔ ငါတို႔ ႏွလံုးပိုက္မိသင့္ေလၿပီ” (စာမ်က္ႏွာ-၃၉)
“လူတမ်ဳိးႏွင့္တမ်ဳိး မသင့္မတင့္ျဖစ္ေအာင္၊ တဘာသာႏွင့္တဘာသာ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားေလေအာင္၊ တိုင္းျပည္ႏိုင္ငံ နယ္နမိတ္တို႔ကို ခြဲျခမ္းကာ လူတို႔၏စိတ္တြင္ ေသြးကြဲမႈျဖစ္ေအာင္ စီမံဖန္တီးေနေသာ ကလိမ္ခ်ဳံ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ႀကီး ကြယ္ေပ်ာက္မွသာ အေဆြတို႔ ငါတို႔ သင့္တင့္ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနႏိုင္ၾကေပလိမ့္မည္”
ဤကဲ့သို႔ လူမ်ဳိးစုညီၫြတ္ေရး၊ ကမၻာ့အလုပ္သမားအားလံုး ညီၫြတ္ေရးတရားေဟာၿပီးေသာ္ -
“ယခုအခါ ဗမာတျပည္လံုးတြင္ အႏွံ႔အျပားျဖစ္ပြားေနေသာ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားႏွင့္ ေက်ာင္းသား လူမ်ားစု လူထုႀကီး၏ သပိတ္အေရးေတာ္ပံုႀကီးသည္ ေန႔ရက္မျခားႀကီးထြားလာသည္ကို အေဆြတို႔၊ ငါတို႔ သတိခ်ပ္ၾကရေပ လိမ့္မည္။ ေခတ္သစ္ေျပာင္းက ေခတ္ေဟာင္းေသဆိုသကဲ့သို႔ သက္တမ္းေစ့ၿပီျဖစ္ေသာ ႏိုင္ငံခ်ဲ႕စနစ္ႀကီးသည္ ႐ုုပ္၊ နာမ္၊ ခႏၶာ သခၤါရတရားအရ ဌီတြင္မတန္ဘင္သို႔ပင္ ဆက္ခံ၍ ေနာင္လာမည့္ ရာဇဝင္တြင္ အကၡရာတင္ေလာက္ေအာင္ ခြန္အားႀကီးမား တန္ခိုးထြားေနသည့္ ဆင္းရဲသား ေခတ္ႀကီးကို ေနရာေပးရေတာ့မည္ကား-မခြၽတ္တည္း” (စာမ်က္ ႏွာ-၇ဝ)
ဤကဲ့သို႔ ယံုၾကည္ခ်က္ကိုေဖာ္ျပၿပီး သခင္ဘိုးလွႀကီးသည္ ေဆာင္ပုဒ္သံုးရပ္ျဖင့္ အဆံုးသတ္လိုက္၏။
ဓနရွင္စနစ္ ဖ်က္ဆီးေလာ့။
သပိတ္ သပိတ္ ေမွာက္ ေမွာက္။
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအသစ္ ဖ်က္ဆီးေလာ့။
မာ့က္စ္ဝါဒႏွင့္ အလုပ္သမားတိုက္ပြဲ ပထမဆံုး ဆက္စပ္ရာျဖစ္ေသာ ၁၃ဝဝ ျပည့္ႏွစ္အေရးေတာ္ပံုကား ၁၅ ႏွစ္ ျပည့္ေျမာက္ေလၿပီ။ ျမန္မာ့ေတာ္လွန္ေရးကို မာ့က္စ္ဝါဒဦးေဆာင္မႈရရန္ လံုးပမ္းအားထုတ္ျခင္းမွာ ၁၅ ႏွစ္ျပည့္ ေလၿပီ။ ၁၅ ႏွစ္အတြင္း တိုက္ပြဲအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အေတြ႔အၾကံဳအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ သင္ခန္းစာအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ သြန္းလုပ္အပ္ေသာ မာ့က္စ္ဝါဒ ေခါင္းေဆာင္မႈသည္ ရင့္က်က္ရန္ အခ်ိန္ေတာ္ေလၿပီ။
သိန္းေဖျမင့္
၂၄၊ ဇြန္၊ ၁၉၅၃
အိုးေဝမဂၢဇင္း- အတြဲ ၁ အမွတ္ ၆
သခင္ဖိုးလွႀကီးဂ်ာနယ္
ဇြန္လ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္
ရခိုင္ရိုးရာ သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲ ကုိ မဲေဆာက္တြင္ က်င္းပ
လွဳပ္ရွားမွဳ| comments
၁၃၇၂ ခုႏွစ္ အတာႏွစ္သစ္ကူး ရခိုင္ရိုးရာ သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲ ကို မဲေဆာက္ေရာက္ ရခိုင္သူ/သား အလုပ္သမားမ်ားစုေပါင္း၍ 17/4/2011 ႏွစ္ဆန္း(၁)ရက္ေန ့ ေန ့လည္(၁)နာရီမွ (၅)နာရီထိ ရူဂ်ီရာဟိုတယ္၌ ရခိုင္အမ်ိဳးသားသက္ၾကီး၀ါၾကီးမ်ားအား ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ျပီး ၀တၳဳပစၥည္းမ်ားကပ္လွဴၾကသည္။
၂၂၆ ႏွစ္ေျမာက္ ရခိုင္ဘုရင့္ႏိုင္ငံေတာ္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ က်ဆံုးေန ့ ျပဳလုပ္
လွဳပ္ရွားမွဳ| comments
(31 Dec 2010)
၂၂၆ ႏွစ္ေျမာက္ ရခိုင္ဘုရင့္ႏိုင္ငံေတာ္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ က်ဆံုးေန ့ ၀မ္းနည္းေအာက္မိဖြယ္အခမ္းအနားတရပ္ကို ၃၁ ဒီဇင္ဘာလ ၂၀၁၀ ေန ့က မဲေဆာက္ျမိဳ ့ေရႊသဇင္ေက်ာင္းတြင္ျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။ ရခိုင္ႏိုင္ငံသည္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္အေနျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း(၅၀၀၀)ေက်ာ္ၾကာ တည္တံ့ခိုင္ျမဲခဲ့ျပီး
၁၇၈၄ - ခု ဒီဇင္ဘာလ(၃၁)ရက္ေန ့တြင္ ဗမာပေဒသရာဇ္ နယ္ခ်ဲ ့မ်ားက မတရားက်ဴးေက်ာ္သိမ္းပိုက္မွဳေၾကာင့္ ဗမာပေဒသရာဇ္ နယ္ခ်ဲ ့လက္ေအာက္သို ့က်ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ ယေန ့ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ေန ့သည္ ရခိုင္တမ်ဳိးသားလံုး၏ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲဖြယ္ရာျဖစ္ေသာ ကႊ်န္ဘ၀ကို က်ေရာက္ခဲ့သည္မွာ ၂၂၆ ႏွစ္ပင္ ျပည့္ခဲ့ျပီျဖစ္ပါသည္။ ထို ့အတြက္ေၾကာင့္ ဤအခမ္းအနားက်င္းပရျခင္းမွာ
ျပည္ပေရာက္ရခိုင္သူ/သားမ်ားရခိုင့္ဘုရင္ႏိုင္ငံေတာ္အခ်ဳပ္အျခာအာဏာက်ဆံုးနိန္ ့အေၾကာင္းသိရွိေစေရန္။
ရခိုင္တမ်ဳိးသားလံုး မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ႏိုးၾကားျပီး အမ်ဳိးသားေရးကို ပိုမိုပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လာေစရန္။
ရခိုင္တမ်ဳိးသားလံုး အခ်င္းခ်င္းပိုမိုစည္းလံုးညီညြတ္မွဳရရွိရန္။
ကိုယ့္ကံၾကမၼာကိုယ္ ဖန္တီးခြင့္ႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရရွိရန္။ ျဖစ္ပါသည္။ အခမ္းအနားကို မဲေဆာက္ေရာက္ ရခိုင္သူ/သားမ်ား 160 ခန္ ့တက္ေရာက္ၾကျပီး ရခိုင္သမိုင္းေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ လက္ရွိအေျခအေနရခိုင္ဘ၀မ်ားအေၾကာင္းကို ေဟာေျပာၾကပါသည္။
ညေနပိုင္းတြင္ ကိုထက္ေခါင္ မွ ဦးေဆာင္ျပီး ရခိုင္အလုပ္သမားမ်ားေတြ ့ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ စကား၀ိုင္းတရပ္ကို ျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားမွာ မဲေဆာက္ေရာက္ ရခိုင္အလုပ္သမားအေျခအေနမ်ား ။ အလုပ္သမားအခြင့္အေရး၊ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆြးေႏြးကာ Arakan Labour Network တခုကို က်စ္လစ္ခိုင္စြာလုပ္ေဆာင္သြားႏိုင္ရန္လည္း အဓိကထားေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါသည္။
Arakan Labour Network ရခိုင္အလုပ္သမားေရးရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မွဳအဖြဲ ့ တြင္ ပါ၀င္ေသာအဖြဲ ့မ်ားမွာ
ALC - Arakan Labour Campaign
VOF- Ven Ottama Foundation
AWU - Arakan Worker Union
RWU - Rakhine Women Union (Mae Sot branch)
အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္မ်ား
ေက်ာင္းဆရာမ်ား ျဖစ္သည္။
ကိုထက္ေခါင္
(၂၂၆) ႏွစ္ေျမာက္ ရခိုင့္ဘုရင္ႏိုင္ငံေတာ္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာက်ဆံုးနိန္ ့၀မ္းနည္းေအာက္မိဖြယ္အခမ္းအနား က်င္းပေရးေကာ္မတီ
မဲေဆက္ျမိဳ ့၊ ထိုင္းႏိုင္ငံ
ဆက္သြယ္ရန္ 0845937048
[.
ဒီဒီစက္ခ်ဳပ္ရံု ၌ အလုပ္သမားအား ရိုက္ႏွက္ ညဥ္းပန္းႏွိပ္စက္
လွဳပ္ရွားမွဳ| comments
ဒီဒီစက္ခ်ဳပ္ရံု ၌ ရိုက္ႏွက္ ညဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မွဳနဲ ့ အတင္းအဓမၼခိုင္းေစျခင္းခံေနရေသာ ျမန္မာေရႊ ့ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား
3/10/2010 ေန ့က ညဥ့္ 1 နာရီ ခြဲ တြင္ ဒီဒီ စက္ခ်ဳပ္စက္ရံုတြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနေသာ ရခိုင္အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအေပၚတြင္ မန္ေနဂ်ာျဖစ္သူ ဘိုေအာင္တင္ (ေခၚ) စကင္း ဆိုသူသည္ ျခိမ္းေျခာက္ျပီး ညီညီစံ (27)အား မတရားအႏိုင္က်င့္ရုိက္ ႏွက္ခဲ့ပါသည္။ ထ့ိုအျပင္ လုပ္အားခ လစာမေပးသည့္အျပင္ အေဆာင္အတြင္း ေသာခက္ကာ ပိတ္ေလွာင္ထားမွဳေၾကာင့္ ေၾကာက္ လန္ ့ငိုယိုျပီး ALC အဖြဲ ့ရံုး တာ၀န္ရွိသူမ်ားထံသုိ ့ အကူအညီေတာင္းခံရမွ ပုလိပ္အကူအညီနဲ ့ သြားေရာက္ ကူညီေျဖရွင္းရာ အျခားေသာ အလုပ္သမားမ်ားမွာ အလားတူ ခံေနရေသာေၾကာင့္ အလုပ္မွထြက္ခြင့္ရရန္ ေတာင္ပန္းစြာ တိုင္တန္းေသာေၾကာင့္ အလုပ္ထြက္ခြင့္ရရန္ႏွင့္ ၄င္းတို ့၏ လုပ္အားခမ်ားကိုပါရရွိရန္ ကူညီေပးခဲ့ရာ သူေဌးမွ 10/10/2010 ေန ့လုပ္အားခ ေငြရွင္းေပးမည္ဟု ကတိေပးခဲ့သည္။ နစ္နာသူ ညီညီစံ အတြက္ ေလ်ာ္ေၾကးကို ဥပေဒလမ္းေၾကာင္းအရ ကူညီေဆာင္ရြက္သြားရန္ရွိျပီး ေလာေလာဆယ္ ALC ရံုးတြင္ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ထားလွ်က္ရွိပါသည္။ စုစုေပါင္းအလုပ္သမားမွာ (26)ဦးျဖစ္ျပီး က်ား( 6 ) မ( 20 ) ဦးျဖစ္သည္။
အာရွေန၀န္း အသွ်င္ ဥတၱမ ေန ့အခမ္းအနား မဲေဆာက္တြင္က်င္းပ
လွဳပ္ရွားမွဳ| comments
9/9/2010 ေန ့က က်ေရာက္ေသာ 71 ႏွစ္ေျမာက္ အာရွေန၀န္း အသွ်င္ဥတၱမ ေန ့အခမ္းအနား တရပ္ကို ထိုင္းႏိုင္ငံ မဲေဆာက္ျမိဳ ့တြင္ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ားစုေပါင္း၍ က်င္းပခဲ့ပါသည္။ ယင္းအခမ္းအနားသို ့ ရခိုင္တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားက ဆရာေတာ္ သမိုင္းႏွင့္ ေက်းဇူးၾကီးမားမွဳမ်ားကို တက္ေရာက္လာသူလူငယ္မ်ားအား လက္ဆင့္ကမ္းေျပာျပၾကသည္။
" အခမ္းအနားက်င္းပေရးေကာ္မတီ တဦးျဖစ္တဲ ့ဦးေဆာင္ေကာ္မတီ၀င္ ကိုထက္ေခါင္မွ ဆရာေတာ္ ဟာ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ ့အစိုးရကို သတၱိရွိရွိေမာင္းထုတ္ျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ၊ လူ ့အခြင့္အေရးထြန္းကားေရး တရားမ်ားကို ပထမဆံုးစတင္ျပီး ႏိုင္ငံေရးတရားမ်ား ေဟာၾကားခဲ့တယ္။ ဒါဟာ လူမ်ဳိးတမ်ဳိးကို အေျခခံျပီးလုပ္တာမဟုတ္ဘူး တႏိုင္ငံလံုးအတြက္ ေနာက္ျပီး အာရွအတြက္ပါ သူ၏ အတတ္ပညာႏွင့္ အသိတရားေတြကို ေဟာေျပာခဲ့တယ္။ သူဟာပုဂၢိဳလ္ထူး ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ျဖစ္တယ္ အဲဒါေၾကာင့္ သူ၏ ေက်းဇူးတရားမ်ားကို မေမ့မေလ်ာ့နဲ ့ဂုဏ္ျပဳက်င္းပရတာျဖစ္တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာက အစိုးရကဒါေတြကို ပိတ္ပင္ထားတယ္ သမိုင္းေတြကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ေနတယ္။" ဟုေျပာပါတယ္။
အာရွေန၀န္း အသွ်င္ ဥတၱမ ေန ့အခမ္းအနားသို ့ ရခိုင္အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္အဖြဲ ့အစည္းမ်ားမွ ပုဂၢိဳလ္မ်ား အျခားေသာတုိင္းရင္းသားမ်ားအပါအ၀င္ လူဦးေရ (80)ခန္ ့တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။
ALC မွ အလုပ္သမားအခြင့္အေရး သင္တန္းျပဳလုပ္
လွဳပ္ရွားမွဳ| comments
ရခိုင္အလုပ္သမားလွဳပ္ရွားမွဳအဖြဲ ့”(ALC) မွ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးသင္တန္းကုိ 4/8/2010 ဗုဒၶဟူးေန ့က ေဆြးေႏြးပို ့ခ်ခဲ့သည္။ ယင္းသင္တန္းတြင္ စက္ရံု၊ အလုပ္ရံုႏွင့္ ရပ္ကြက္မ်ားတြင္ ေနထိုင္ျပီး ေဆာက္လုပ္ေရး၊ ပန္းရံႏွင့္ မွီခိုမ်ားျဖစ္ၾကေသာ အလုပ္သမားမ်ားအား ေဆြးေႏြးပို ့ခ်ျခင္းျဖစ္ျပီး သင္တန္းဆရာအျဖစ္ ရခုိအလုပ္သမားလွဳပ္ရွားမွဳအဖြဲ ့ တာ၀န္ခံ ကိုထက္ေခါင္ ႏွင့္ ပန္းကံ့ေကာ္အလုပ္သမားအဖြဲ ့ တာ၀န္ခံ ကိုစိုင္းေအာင္တို ့မွ အလုပ္သမားၾကံဳေတြ ့ေနရေသာ လုပ္ငန္းခြင္အတြင္းႏွင့္ ရပ္ကြက္ေက်းရြာအတြင္း ျပႆနာမ်ားအား ေဖၚထုတ္ကာ ထုိင္းႏိုင္ငံ၌ ျပဌာန္းထားေသာ အလုပ္သမားဥပေဒ အေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ လူအခြင့္အေရးမ်ားကို ဆက္စပ္ကာ အေသးစိတ္ေဆြးေႏြးပို ့ခ်ခဲ့သည္။
ရခုိင္အလုပ္သမားလွဳပ္ရွားမွဳအဖြဲ ့(ALC)သည္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း အလုပ္သမားအခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖါက္မွဳမ်ားကို ေဖၚထုတ္ျပီး အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ ရသင့္ရထိုက္ေသာ ဥပေဒေၾကာင္းရ အခြင့္အေရးမ်ားကို ရရွိခံစားႏိုင္ရန္အတြက္ ပညာေပးေဟာေျပာပြဲ၊ ေဆြးေႏြးပြဲႏွင့္ လူ ့အခြင့္အေရးႏွင့္ အလုပ္သမားအခြင့္အေရး သင္တန္းမ်ားကို မၾကခဏျပဳလုပ္ေပးေနျပီး အလုပ္သမားျပႆနာမ်ားကို ကူညီေပးျခင္းႏွင့္ လုပ္အားခ၊ နစ္နာေၾကး၊ ေလွ်ာ္ေၾကးမ်ားကုိ အဓိက ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲ၀င္ေပးေနေသာ အဖြဲ ့အစည္းတခုျဖစ္သည္။
ESCR and Thai Labour Law Training on 11 May 2010
လွဳပ္ရွားမွဳ| comments
၁၁၊ ၅၊၂၀၁၀ ေန ့က ESCR and Thai Labour Law တရက္တာ အသိပညာေပးသင္တန္းတခုကို မဲေဆာက္တြင္ပန္းကံ့ေကာ္အလုပ္သမားအဖြဲ ့ႏွင့္ ရခိုင္အလုပ္သမားလွဳပ္ရွာမွဳအဖြဲ ့မွပူးေပါင္း၍ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ၄င္းသင္တန္းအတြက္ FED မွပံ့ပိုးကူညီေပးသည္။
120 th May Day
လွဳပ္ရွားမွဳ| comments
ေမလ ၁ ရက္ ၂၀၁၀ ေန ့တြင္ ALC ပါ၀င္ေသာ ျမန္မာေရႊ ့ေျပာင္းအလုပ္သမားအက်ဳိးေဆာင္ေကာ္မတီ မွ က်င္းပျပဳလုပ္ေသာ ႏိုင္ငံတကာအလုပ္သမားေန ့အခမ္းအနား ကို မဲေဆာက္ျမိဳ ့ ေတာရေက်ာင္း တြင္ က်င္းပစဥ္။ESCR and Thai Labour Law Training on 8 April 2010
လွဳပ္ရွားမွဳ| comments
၈၊ ၄၊၂၀၁၀ ေန ့က ESCR and Thai Labour Law တရက္တာ အသိပညာေပးသင္တန္းတခုကို မဲေဆာက္တြင္ပန္းကံ့ေကာ္အလုပ္သမားအဖြဲ ့ႏွင့္ ရခိုင္အလုပ္သမားလွဳပ္ရွာမွဳအဖြဲ ့မွပူးေပါင္း၍ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ၄င္းသင္တန္းအတြက္ FED မွပံ့ပိုးကူညီေပးသည္။
ESCR and Thai Labour Law Training on 10 March 2010 in ALC Office.
လွဳပ္ရွားမွဳ| comments
၁၄၊ ၃၊၂၀၁၀ ေန ့က ESCR and Thai Labour Law တရက္တာ အသိပညာေပးသင္တန္းတခုကို ALC ရံုးတြင္ပန္းကံ့ေကာ္အလုပ္သမားအဖြဲ ့ႏွင့္ ရခိုင္အလုပ္သမားလွဳပ္ရွာမွဳအဖြဲ ့မွပူးေပါင္း၍ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ၄င္းသင္တန္းကို FED မွပံ့ပိုးကူညီေပးသည္။
ESCR and Thai Labour Law Training on 10 March 2010 in Mae Sot
လွဳပ္ရွားမွဳ| comments
၁၀၊ ၃၊၂၀၁၀ ေန ့က ESCR and Thai Labour Law တရက္တာ အသိပညာေပးသင္တန္းတခုကို ပန္းကံ့ေကာ္အလုပ္သမားအဖြဲ ့ႏွင့္ ရခိုင္အလုပ္သမားလွဳပ္ရွာမွဳအဖြဲ ့မွပူးေပါင္း၍ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ၄င္းသင္တန္းကို FED မွပံ့ပိုးကူညီေပးသည္။
ထုိင္းရဲလိုက္ဖမ္းသျဖင့္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးႏွစ္ဦး ေရနစ္ေသဆံုး
သတင္း| comments
သတင္းႏွင့္မီဒီယာ ကြန္ယက္။ ခြန္ေအာင္ျမတ္။
မတ္လ ၉ ရက္၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္။
ထုိင္းႏုိင္ငံေတာင္ပိုင္း ဖူးခက္ၿမိဳ႕တြင္ ယမန္ေန႕ညက ထုိင္းရဲေတြ လိုက္ဖမ္းသျဖင့္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး ညီအစ္မ ႏွစ္ဦး ေရထဲဆင္းေျပးရာ ေရနစ္ေသဆံုးသြားသည္။
ဖူခက္ၿမိဳ႕ ကမ္းေျခေနရာတခုျဖစ္သည့္ ပါေထာင္ (Patong Beach)ရွိ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းခြင္သို႕ ယမန္ ေန႕ ည ၆ နာရီခန္႕က ထုိင္းအာဏာပိုင္မ်ားက ေရွာင္တခင္ ၀င္ေရာက္ ဖမ္းဆီးသျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ား ထြက္ ေျပးၾကရာမွ အသက္ ၁၂ အရြယ္ ေက်ာင္းသူ မျမင့္ျမင့္စန္းႏွင့္ မညိဳညိဳစန္း(၂၀)တို႕ ေရေခ်ာင္းထဲ ဆင္းေျပးရာ ေနနစ္ၿပီး ေသဆံုးသြား သည္ဟု မ်က္ျမင္ ျမန္မာအလုပ္သမား တဦးက ေျပာသည္။
“ေရနစ္ေနတာကို ျမင္ၿပီးေတာ့ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သြားမကူလိုက္ရဘူးဆိုတာ ဒါ ၀မ္းနည္းစရာ ေပါ့ေနာ္။ သူတို႕ေရျမဳပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို႕(ရဲ)က ေသနတ္နဲ႕အေပၚကေန ခ်ိန္ၿပီးၾကည့္ေနတယ္။ ေရျမဳပ္ သြား ၿပီးမွ သူတို႕ျပန္သြားၿပီးမွ ဒီကလူေတြကလိုက္ဆယ္ၾကတာ။ သူ႕အေမက အလုပ္ကဖုန္းထိုး(ဆက္)သြား တယ္။ ပုလိပ္၀င္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ဖုန္းထိုးတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႕သမီးေတြကဖုန္းမကိုင္ဘူး။ ဖုန္း မကိုင္ေတာ့ သူ႕အေမက လိုက္လာေတာ့ ကေလးေတြ ေပ်ာက္ေနၿပီ။ ေပ်ာက္ေနေတာ့ လုိက္ရွာ၊ လုိက္ ရွာေတာ့ လူေတြကေပါ့ေနာ္ ေရထဲဆင္းတာျမင္လုိက္တယ္။ ေရထဲဆင္းတာျမင္တယ္ဆိုေတာ့ ေရထဲမွာ လိုက္ရွာေတာ့ ေတြ႕တယ္ေလ။”
ထုိင္းရဲမ်ားျပန္သြားၿပီးေနာက္ပိုင္း အလုပ္သမားမ်ားက မိန္းကေလးငယ္ႏွစ္ဦးအားဆင္း ကယ္ရာ ေရထဲတြင္ ေသ ဆံုးေနသည့္ ညီမအေလာင္းေတြ႕ၿပီး ေမ့ေမ်ာေနသည့္ အစ္မ ျဖစ္သူ မညိဳညိဳစန္းကို ေဆးရံုသို႕ ေခၚေဆာင္သြား ခ်ိန္ လမ္းေပၚတြင္ ေသဆံုးသြားသည္။
ေသဆံုးသူ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္၏ အေလာင္းကို ပါေထာင္ေဆးရံုတြင္ ထားရွိၿပီး သက္ဆုိင္ ရာ အာဏာပုိင္ မ်ားက စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္သည္ဟု ေဆြးမ်ဳိးေတာ္စပ္ သူတဦးက ေျပာသည္။
“အခုလို ျဖစ္သြားတဲ့ က်ေနာ္တို႕ကေတာ့ ေထြေထြထူးထူးေတာ့ မသိရဘူး။ ဒီလူႀကီးေတြ ဆရာ၀န္ေတြ ဘာေတြ စီစဥ္မႈနဲ႕ပဲ က်ေနာ္တို႕ လိုက္နာေနရတယ္။ အခုလို ျဖစ္သြားတဲ့ ကိစၥကို အဲဒီပုလိပ္ကိုေပါ့ သူ တို႕မေက်နပ္မႈနဲ႕ တင္းေနတာေပါ့။ အဲဒီအေနအထားေလာက္ရွိတယ္။ ေသသြားတဲ့ ကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ ၿပီးေတာ့ အဲဒီပုလိပ္ကို မေက်နပ္မႈေတြ ျဖစ္ေန တာေပါ့။”
၎တို႕သည္ ထား၀ယ္မွ လာေရာက္၍ ေဆာက္လုပ္ေရး အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ၾကသူျဖစ္ၿပီး တရား၀င္ အလုပ္ သမားလက္မွတ္ ကိုင္ေဆာင္ထားၾကသည္ဟု အလုပ္သမားတဦးက ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တို႕ ဒီမွာကေတာ့ အကုန္လံုးေတာ့ လာၿပီး အားေပးၾကတာေပါ့ေနာ္။ ေရသန္႕ဗူး ေတြ ဘာ ေတြ အကုန္လံုး အေအးေတြ အေဖ်ာ္ရည္ေတြ အကုန္လံုး လုပ္ေပးေနၾကတာပဲ။ ပန္းရံဆုိက္ တဆိုက္ လံုး တေယာက္မွ အလုပ္မဆင္းဘူးေလ။ သူတို႕မိသားစုေတြ တုိင္ပင္ ေနတယ္။ သူတို႕ကေတာ့ မေက် နပ္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အကုန္လံုး ဘတ္ (အလုပ္သမား လက္မွတ္) ရွိတယ္ေလ။”
က်န္ရစ္သည့္ ရုပ္အေလာင္းကို ကထူ႕ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ဗုဒၶဘာသာ ထံုးတမ္းအရ မီးသၿဂႋဳလ္ရာ ယင္း ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းတြင္ အလုပ္သမား (၆၀၀) ခန္႕က အလုပ္မဆင္းပဲ လိုက္လံကူညီပို႕ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။
ဖူးခက္ကမ္းေျခတြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကသည့္ ႏုိင္ငံျခားသားအလုပ္သမားမ်ား (၁)သိန္း ခန္႕ရွိၿပီး ထုိင္းလူ၀င္ မႈႀကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ ထုိင္းအာဏာပုိင္ရဲမ်ားက မၾကာခဏ လိုက္ခံဖမ္းဆီး ေသာ္လည္း ေရနစ္ၿပီး ေသဆံုးမႈ ျဖစ္ပြား ျခင္းသည္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ျဖစ္သည္ဟု အလုပ္ သမားမ်ားက ေျပာသည္။
မတ္လ ၂ ရက္ေန႕တြင္ အလုပ္သမားလက္မွတ္ သက္တမ္းတိုးေပးသည့္ သတ္မွတ္ရက္ ကုန္ဆံုးသြားသျဖင့္ သက္တမ္းမတိုးသည့္ အလုပ္သမား ငါးသိန္းေက်ာ္အား ဖမ္းဆီးၿပီး ေနရပ္ရင္းသို႕ ျပန္ပို႕မည္ဟု ထုိင္း ႏုိင္ငံျခား သားအလုပ္သမား အလုပ္ခန္႕ထားေရးဌာန အရာရွိက ေၾကညာခဲ့သည္။
ယင္းသို႕ေၾကညာၿပီး ရက္ပိုင္းအတြင္းတြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံတ၀ွမ္းလံုးရွိ ေနရာအႏွံ႕အျပားတြင္ တရားမ၀င္ႏုိင္ငံျခားသား အလုပ္သမားမ်ားကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ လိုက္လံဖမ္းဆီးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည္။
မတ္လ ၉ ရက္၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္။
ထုိင္းႏုိင္ငံေတာင္ပိုင္း ဖူးခက္ၿမိဳ႕တြင္ ယမန္ေန႕ညက ထုိင္းရဲေတြ လိုက္ဖမ္းသျဖင့္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး ညီအစ္မ ႏွစ္ဦး ေရထဲဆင္းေျပးရာ ေရနစ္ေသဆံုးသြားသည္။
ဖူခက္ၿမိဳ႕ ကမ္းေျခေနရာတခုျဖစ္သည့္ ပါေထာင္ (Patong Beach)ရွိ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းခြင္သို႕ ယမန္ ေန႕ ည ၆ နာရီခန္႕က ထုိင္းအာဏာပိုင္မ်ားက ေရွာင္တခင္ ၀င္ေရာက္ ဖမ္းဆီးသျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ား ထြက္ ေျပးၾကရာမွ အသက္ ၁၂ အရြယ္ ေက်ာင္းသူ မျမင့္ျမင့္စန္းႏွင့္ မညိဳညိဳစန္း(၂၀)တို႕ ေရေခ်ာင္းထဲ ဆင္းေျပးရာ ေနနစ္ၿပီး ေသဆံုးသြား သည္ဟု မ်က္ျမင္ ျမန္မာအလုပ္သမား တဦးက ေျပာသည္။
“ေရနစ္ေနတာကို ျမင္ၿပီးေတာ့ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သြားမကူလိုက္ရဘူးဆိုတာ ဒါ ၀မ္းနည္းစရာ ေပါ့ေနာ္။ သူတို႕ေရျမဳပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို႕(ရဲ)က ေသနတ္နဲ႕အေပၚကေန ခ်ိန္ၿပီးၾကည့္ေနတယ္။ ေရျမဳပ္ သြား ၿပီးမွ သူတို႕ျပန္သြားၿပီးမွ ဒီကလူေတြကလိုက္ဆယ္ၾကတာ။ သူ႕အေမက အလုပ္ကဖုန္းထိုး(ဆက္)သြား တယ္။ ပုလိပ္၀င္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ဖုန္းထိုးတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႕သမီးေတြကဖုန္းမကိုင္ဘူး။ ဖုန္း မကိုင္ေတာ့ သူ႕အေမက လိုက္လာေတာ့ ကေလးေတြ ေပ်ာက္ေနၿပီ။ ေပ်ာက္ေနေတာ့ လုိက္ရွာ၊ လုိက္ ရွာေတာ့ လူေတြကေပါ့ေနာ္ ေရထဲဆင္းတာျမင္လုိက္တယ္။ ေရထဲဆင္းတာျမင္တယ္ဆိုေတာ့ ေရထဲမွာ လိုက္ရွာေတာ့ ေတြ႕တယ္ေလ။”
ထုိင္းရဲမ်ားျပန္သြားၿပီးေနာက္ပိုင္း အလုပ္သမားမ်ားက မိန္းကေလးငယ္ႏွစ္ဦးအားဆင္း ကယ္ရာ ေရထဲတြင္ ေသ ဆံုးေနသည့္ ညီမအေလာင္းေတြ႕ၿပီး ေမ့ေမ်ာေနသည့္ အစ္မ ျဖစ္သူ မညိဳညိဳစန္းကို ေဆးရံုသို႕ ေခၚေဆာင္သြား ခ်ိန္ လမ္းေပၚတြင္ ေသဆံုးသြားသည္။
ေသဆံုးသူ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္၏ အေလာင္းကို ပါေထာင္ေဆးရံုတြင္ ထားရွိၿပီး သက္ဆုိင္ ရာ အာဏာပုိင္ မ်ားက စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္သည္ဟု ေဆြးမ်ဳိးေတာ္စပ္ သူတဦးက ေျပာသည္။
“အခုလို ျဖစ္သြားတဲ့ က်ေနာ္တို႕ကေတာ့ ေထြေထြထူးထူးေတာ့ မသိရဘူး။ ဒီလူႀကီးေတြ ဆရာ၀န္ေတြ ဘာေတြ စီစဥ္မႈနဲ႕ပဲ က်ေနာ္တို႕ လိုက္နာေနရတယ္။ အခုလို ျဖစ္သြားတဲ့ ကိစၥကို အဲဒီပုလိပ္ကိုေပါ့ သူ တို႕မေက်နပ္မႈနဲ႕ တင္းေနတာေပါ့။ အဲဒီအေနအထားေလာက္ရွိတယ္။ ေသသြားတဲ့ ကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ ၿပီးေတာ့ အဲဒီပုလိပ္ကို မေက်နပ္မႈေတြ ျဖစ္ေန တာေပါ့။”
၎တို႕သည္ ထား၀ယ္မွ လာေရာက္၍ ေဆာက္လုပ္ေရး အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ၾကသူျဖစ္ၿပီး တရား၀င္ အလုပ္ သမားလက္မွတ္ ကိုင္ေဆာင္ထားၾကသည္ဟု အလုပ္သမားတဦးက ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တို႕ ဒီမွာကေတာ့ အကုန္လံုးေတာ့ လာၿပီး အားေပးၾကတာေပါ့ေနာ္။ ေရသန္႕ဗူး ေတြ ဘာ ေတြ အကုန္လံုး အေအးေတြ အေဖ်ာ္ရည္ေတြ အကုန္လံုး လုပ္ေပးေနၾကတာပဲ။ ပန္းရံဆုိက္ တဆိုက္ လံုး တေယာက္မွ အလုပ္မဆင္းဘူးေလ။ သူတို႕မိသားစုေတြ တုိင္ပင္ ေနတယ္။ သူတို႕ကေတာ့ မေက် နပ္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အကုန္လံုး ဘတ္ (အလုပ္သမား လက္မွတ္) ရွိတယ္ေလ။”
က်န္ရစ္သည့္ ရုပ္အေလာင္းကို ကထူ႕ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ဗုဒၶဘာသာ ထံုးတမ္းအရ မီးသၿဂႋဳလ္ရာ ယင္း ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းတြင္ အလုပ္သမား (၆၀၀) ခန္႕က အလုပ္မဆင္းပဲ လိုက္လံကူညီပို႕ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။
ဖူးခက္ကမ္းေျခတြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကသည့္ ႏုိင္ငံျခားသားအလုပ္သမားမ်ား (၁)သိန္း ခန္႕ရွိၿပီး ထုိင္းလူ၀င္ မႈႀကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ ထုိင္းအာဏာပုိင္ရဲမ်ားက မၾကာခဏ လိုက္ခံဖမ္းဆီး ေသာ္လည္း ေရနစ္ၿပီး ေသဆံုးမႈ ျဖစ္ပြား ျခင္းသည္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ျဖစ္သည္ဟု အလုပ္ သမားမ်ားက ေျပာသည္။
မတ္လ ၂ ရက္ေန႕တြင္ အလုပ္သမားလက္မွတ္ သက္တမ္းတိုးေပးသည့္ သတ္မွတ္ရက္ ကုန္ဆံုးသြားသျဖင့္ သက္တမ္းမတိုးသည့္ အလုပ္သမား ငါးသိန္းေက်ာ္အား ဖမ္းဆီးၿပီး ေနရပ္ရင္းသို႕ ျပန္ပို႕မည္ဟု ထုိင္း ႏုိင္ငံျခား သားအလုပ္သမား အလုပ္ခန္႕ထားေရးဌာန အရာရွိက ေၾကညာခဲ့သည္။
ယင္းသို႕ေၾကညာၿပီး ရက္ပိုင္းအတြင္းတြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံတ၀ွမ္းလံုးရွိ ေနရာအႏွံ႕အျပားတြင္ တရားမ၀င္ႏုိင္ငံျခားသား အလုပ္သမားမ်ားကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ လိုက္လံဖမ္းဆီးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည္။
